Kaaspakhuis van Keg

door Ruud Meijns

Het Kaaspakhuis van Keg op het eind van de Hogendijk nabij de Provincialeweg was een apart gebouw. De één vond het mooi en de ander kon er niet naar kijken omdat het op die plek volkomen mis stond. Maar het stond er nu eenmaal.

Het stond op de plek van een eerder pakhuis dat van Mr. Frederik Willem Smit was. Smit was secretaris van de Maatschappij voor Gemeentecrediet. Zijn vader had het pakhuis voor hem in bezit. De oudste eigenaar die ik tegen kwam was Willem Hante in 1847, een broodbakker.

In 1896 kwam het in het bezit van de firma J.C. Keg en Co.  In april 1905 vraagt de firma vergunning aan om het pakhuis dat er staat, met de naam ‘Lauenburg’ te mogen afbreken en een nieuw pand op te bouwen. De aanvraag wordt ondertekend door de firma Eilmann die de bouw ook voor haar rekening neemt. Het nieuwe pand krijgt dezelfde naam ‘Lauenburg’. Het  is de naam van een plaatsje aan de Elbe niet zover van Hamburg.

In de loop der tijd zijn er wijzigingen in de structuur van de firma maar de eigenaar blijft de firma J.C. Keg en Co. In 1956 wordt het verkocht aan Polak & Schwarz, de Essancefabriek. Zij gebruiken het als opslagplek voor emballagemateriaal. De koopprijs lag volgens de krant op f 80.000,–

Maar, zoals zo vaak in de Russische buurt, doet ook in dit deel van de Hogendijk de slappe bodem z’n werk en begint het pand te verzakken.  Op nummer 210 begint het te verzakken en ook het kaaspakhuis ernaast krijgt ermee te maken.

In april 1962 kreeg I.F.F. (Polak & Schwarz) van Bouw- en Woningtoezicht de opdracht het pand te laten slopen. De firma Dresselhuizen gaat de opdracht uitvoeren.

De foto is rond 1960 gemaakt door Wim Krijt. Illustraties: Gemeentearchief Zaanstad