Offain

Brommeg weer, gien asie wind. Met zuk weer miegelt et welderes van et kneut. Allegaar zukke klaine vliegies, die in je oge komme bai et fietse. Niet dat ik deer nou last van heb, ik staan in een rai voor de  Coentunnel te wachtte. Et kon welderes puur zo’n taidje dure, de radio zait dat der een fiele van vaif kilometer staat. Der zel wel wet ebeurd weze, veerderop, der zit tenminste gien gangk in.

Altemet kenne me een klain stikkie veroit met ze alle en den stane me weer. Vrieze me dood den vrieze me dood.  Deer zouwe me trouwes een poepetoer an hewwe met deuze warremte. Et zontje is weg, maar deur de blakte* blaift et broeiereg genog, et laikt wel diezeg* te worre ok. Docht ik et niet, et blikt al. Der kon welders een beste skoit met zure appele ankomme. Offain, ik hew een dak bove me hoofd, leet de boere maar darse. Foto: pexels.com

*blakte – windstil weer, *diezig – mistig

Uit: ‘Deer hoor ik je’ van Klaas Woudt