Luilak
Hoe Cor Visser Luilak vierde
door Cor Visser
Achter de Harenmakersstraat, waar nu een gedeelte van de sintelbaan en het Zaans Lyceum staan, lag vroeger een vuilnisbelt die bereikbaar was via de Harenmakersstraat en aan het eind de 3e Harenmakersdwarsstraat. Vanaf het Mr. Cornelispad kon je bij Hein de Boer over de brug van de sloot op het land komen.
We haalden veel papier en ander brandbaar materiaal van de vuilnisbelt. Dit werd wel overgevaren met een zware boomstam (sluitboom) die diende om sloten af te sluiten vanwege de stammen die daar lagen te wateren alvorens gezaagd te worden. De stam was door de jaren heen aan de bovenzijde vrij vlak geworden, waardoor er redelijk wat spul opgezet kon worden dat we over konden varen en via het land van Hein de Boer naar ons pad brengen. Ook werd het wel lopend gehaald via de Meufa. Verder lezen
Tradities
door Ruud Meijns
Het leven zit vol tradities, maar hier in de Zaanstreek verdwijnen er toch een paar. Neem nou met Pinksteren dan hadden we eerst Luilak, dan de korrie-wedstrijden en ook nog Pinkster Drie. Nou, alle drie zijn ze verdwenen. foto brandstapel: Tom Tulleken Verder lezen
Luilak
De spannendste dag van het jaar, luilak. Wekenlang werd er naartoe geleefd met het verzamelen van brandbaar materiaal, schuren vol, oppassen dat er niks gestolen werd.
En dan, je kon al niet slapen, dan was het luilak. Met een slaperige kop, maar met de spanning in je lijf werden de spullen naar het kruispunt gesleept. Overal vandaan kwamen je vrienden aansjouwen met hout en een autoband die we bij de Tuin der Nederlanden hadden gekregen. Alles wat branden kon ging op de stapel. Dan de fik erin, wat brandde het goed, steeds hoger en je gezicht gloeide. Luilak, wat een tijd!
foto: Rozengracht 1954 – Gemeente Archief Zaanstad