Hoe Cor Visser Luilak vierde
door Cor Visser
Achter de Harenmakersstraat, waar nu een gedeelte van de sintelbaan en het Zaans Lyceum staan, lag vroeger een vuilnisbelt die bereikbaar was via de Harenmakersstraat en aan het eind de 3e Harenmakersdwarsstraat. Vanaf het Mr. Cornelispad kon je bij Hein de Boer over de brug van de sloot op het land komen.
We haalden veel papier en ander brandbaar materiaal van de vuilnisbelt. Dit werd wel overgevaren met een zware boomstam (sluitboom) die diende om sloten af te sluiten vanwege de stammen die daar lagen te wateren alvorens gezaagd te worden. De stam was door de jaren heen aan de bovenzijde vrij vlak geworden, waardoor er redelijk wat spul opgezet kon worden dat we over konden varen en via het land van Hein de Boer naar ons pad brengen. Ook werd het wel lopend gehaald via de Meufa.
De woningen langs de Harenmakersdwarsstraten stonden hoog ten opzichte van het weiland. Ze stonden op penanten en vaak niet afgesloten aan de onderzijde. Hier werd veel luilakspul opgeslagen door de Harenmakersbuurt, wat wij vervolgens weleens hebben weggehaald.
We haalden ook wel brandbaar spul van de Reiniging aan de Westzanerdijk, heen en terug bomen. Eén keer kwamen we Piet Schutte tegen met een jol met buitenboordmotor. Hij probeerde ons te trekken, maar dat ging heel moeizaam vanwege het kleine vermogen van die motor.
Soms mochten we de plat gebruiken van Klaas de Boer van het Mr. Cornelispad, maar hij zorgde altijd wel dat de plat vol lag. Dan moesten wij hem dus eerst lossen. Met de plat gingen wij naar de vuilnisbelt of naar de Bale van Verkade. Dat was een bakschuit waar al hun afval in werd gekieperd; hij lag in een sloot achter de Papenpadsloot. Dit leverde ook brandbaar materiaal op.
We zijn ook weleens met de plat bomend (want ze hadden toen nog geen motor op de plat of jol) naar de belt op de Westzanerdijk geweest. Foto: Wim Krijt
Op een dag hadden we een vracht takken op het Pad in het gras liggen als brandstof. Die werd door de politie in beslag genomen en er waren jongens die Klaas Boerendans hoorden zeggen tegen de politie dat hij dat had gemeld. Hij heeft het geweten (ik heb er niet aan meegedaan). Het huis werd met modder begooid en de ramen dichtgeplakt met kranten. Er zijn boetes uitgedeeld die we met elkaar betaald hebben.
Vaak mochten we de handkar van Hein de Boer lenen. Die legden we overvol met brandbaar spul en vlakbij de Westzijde, nog op het Mr. Cornelispad, werd de kar met spul in de brand gestoken en in de Westzijde gekieperd en werd nog ander spul erop gegooid, dan kwamen politie en brandweer het vaak uit spuiten.
Voorts werd op het pleintje achter op het pad, waar het Mr. Cornelispad aansloot op het doorgaande Blauwepad, vaak fikkie gestookt met hetzelfde gevolg. Op andere momenten reden we met de kar naar de Ruysdaelstraat, en daar in de Westzijde hetzelfde. Het kwam ook voor dat de politie een plat vol met brandbaar spul in beslag nam. Op het weiland achter Klaas de Boer hebben we ooit een enorme stapel gehad. Vaak hadden we zoveel dat we het niet verbranden konden. Als we werden achtervolgd door de politie, renden we over de gasleiding die van de Hoogovens kwam, over de sloten naar het weiland.
Een andere grap waren slepen van oude blikken aan een ijzerdraad, waarmee we door de straten renden; als we stopten, ging de sleep zelf door, en je kon weer terugrennen. Veel blikken werden bij de ENSOF achter de schutting weggehaald, dit was een opslag van afgekeurde blikken.
Bovendien hadden we met Luilak ‘korrie rijden’ in de Stationsstraat. Dit waren wedstrijden tussen de scholen. ’s Morgens vroeg kon je bij iedere bakker warme bollen kopen.
* Origineel vanaf de aantekeningen door Cor Visser bewerkt door Ingrid van Wilsum en Ruud Meijns voor Historisch Zaandam