In de nacht van 13 op 14 januari 1960 brak de dijk die Tuindorp Oostzaan gewoonlijk beschermde. Een gat van veertig meter liet het water door. Uiteindelijk stond het water zo hoog dat de bewoners geëvacueerd moesten worden.

Beelden van mensen met kleine kinderen op hun schouders die tot hun middel door het ijskoude water waadden, gingen de wereld over. Op 14 januari 1960 werden de 11.000 bewoners van Tuindorp Oostzaan in Noord uit hun huizen gedreven door een zware overstroming.

Wat te doen?

Onmiddellijk na de doorbraak verlaagde Rijkswaterstaat in IJmuiden via spuien het waterpeil in het Noordzeekanaal met zestig centimeter, het maximaal mogelijke. Daardoor zakte het waterpeil in Oostzaan ook met zestig centimeter, maar zelfs na deze ingreep stond het water hoog genoeg. Bewoners probeerden hun huisraad te redden uit de ondergelopen benedenverdiepingen. Zoveel mogelijk pompen werden naar het getroffen gebied gestuurd. Opvangcentra werden ingericht. Het gemeentebestuur verwachtte dat het vier à vijf dagen duren zou voor de acht miljoen kubieke meter water verdwenen zou zijn. De Bescherming Burgerbevolking werd bijgestaan door hulptroepen die ervaring hadden opgedaan bij de watersnoodramp in Zeeland.

Voor meer info over deze ramp zie: https://www.historischarchief-toz.nl/350-2/

Of kijk op: https://www.amsterdamnoord.com/de-watersnood-van-14-januari-1960/

Tekst en foto: Ons Amsterdam