Historie
Jan Zwart (1877-1937)
door Ruud Meijns
Recent kwam de gemeente Zaanstad met het idee naar buiten om grafmonumenten van bekende Zaankanters te beschermen. Eén die genoemd werd was organist Jan Zwart.
De Zaandammer Jan Zwart was een befaamd organist. Een boek dat over hem verscheen droeg als titel “Een profeet op de orgelbank”[1]. Maar Jan Zwart behoort niet tot de bekende Zaandammers. Misschien omdat het kerkorgel een kleine schare geïnteresseerden kent, maar binnen de kring van orgelliefhebbers was Zwart een grote naam.
Jan Zwart werd op 20 augustus 1877 in Zaandam geboren als zoon van Stoffel Zwart en Christina Bot. Vader Zwart was koopman. Op 5-jarige leeftijd verhuist Jan met het gezin naar Rotterdam. Hij blijkt muzikale aanleg te hebben en kreeg al snel orgelonderwijs. Reeds met 16 jaar krijgt hij een aanstelling als organist bij de Gereformeerde kerk aan de Westzeedijk te Rotterdam.
Na deze aanstelling komt de benoeming tot organist bij de Hervormde gemeente in Capelle aan de IJssel. In 1898 verbindt hij zich aan de Hersteld Evangelisch Lutherse gemeente in Amsterdam. En enige tijd later verhuist hij weer terug naar Zaandam op het adres Schapenpad 4. Verder lezen
Westzijde 102 – de Ossenkop
door Ruud Meijns
Net als bij Westzijde 108 beginnen we ook dit keer met een reclameplaatje van Verkade. In het midden van de drie huisjes is nummer Westzijde 102. Dat is het perceel met de Ossenkop.
De pandjes zijn al eerder geschilderd door een onbekende schilder die in de tweede helft van de 18e eeuw de “Westzijderol” het licht heeft doen zien. Dezelfde drie huisjes nu midden 18e eeuw. Verder lezen
Westzijde 108
door Ruud Meijns
Wat een romantisch plaatje, de Westzijde in vroeger dagen getekend voor een reclameplaatje van Verkade.
De Westzijde op deze plek heeft huisnummers voor panden die men niet ziet. Dat is omdat de panden die achter het pand aan de straatkant van de Westzijde liggen ook een nummer hebben gekregen. Zodoende is het dat aan de voorkant de nummering van 102 naar 108 springt.
Het derde pand van rechts op de tekening is nummer 108. Verder lezen
Kraaijer en de Capella
door Ruud Meijns
Het bouwen van schepen behoorde honderden jaren tot de Zaanse nijverheid. Van houten schepen in de Gouden Eeuw tot stalen schepen in de vorige eeuw. In de jaren ’50 waren er zo’n twintig werven en werfjes die zich met scheepsbouw bezig hielden. Ook nu zijn er nog scheepswerven actief maar die behoren meer tot de luxe jachtbouw.
Scheepswerf Kraaijer, later De Beer, was zo’n ouderwetse werf waar vrachtschepen werden gebouwd. Het vrachtschip was de Capella. De kiel werd gelegd op 30 september 1956 en de proefvaart werd gemaakt op 10 januari 1957. Van de tewaterlating zijn mooie beelden bewaard gebleven. Ik was net tien geworden en mocht met mijn vader, die er werkte mee naar de tewaterlating. Verder lezen
Feestdagen
Als u nog boodschappen moet doen is dit misschien een handig lijstje met prijzen zodat u nog kunt vergelijken.
Zaanlander 14 december 1922
Nieuwjaarswensen
door Ruud Meijns
In de jaren voor en na de 2e W.O. was het een gewoonte aan het einde van het jaar om elkaar via de krant een gelukkig nieuwjaar te wensen. Men kon dan een kleine advertentie laten zetten die dan met alle andere nieuwjaarswensen, bladzijden achter elkaar met de laatste krant van het oude jaar werden gepubliceerd.
Het waren vooral ondernemers die zich geroepen woelden om een advertentie te plaatsen want je concurrent deed het en dan kon je niet achter blijven. En ook voor niet-ondernemers stond het natuurlijk goed als je onder de nieuwjaarswensers in de krant liet zien.
In 1948, net na de oorlog toen Nederland zich in een koloniale oorlog had gestort kregen onze jongens overzee de gelegenheid om hun wensen in de krant te laten zetten voor hun meisje en/of familie in het vaderland. Wie weet ziet u er nog familie in de advertenties staan. Ik heb een aantal jaren in een PDF gezet om ze wat groter te kunnen bekijken. Het gaat om bladen uit 1926, 1929, 1939 en 1948. In de jaren ’50 begint er de klad in te komen. Klik hier voor de PDF.
De Groenlandvaarder “Zaandam”
door Ruud Meijns
Ik ben niet erg chauvinistisch, maar voel toch wel enige trots om een Zaandammer te zijn bij het zien van het schilderij gemaakt door Jochem de Vries De Groenlandvaarder ‘Zaandam’ van rederij Claes Taan en Zn, Zaandam, op de walvisvangst uit 1772.
Het Rijksmuseum schrijft over dit schilderij: Sinds het begin van de 17de eeuw joegen Nederlanders in de Noordelijke IJszee op walvissen. De traan die uit het spek werd gewonnen, werd onder meer als brandstof gebruikt voor verlichting. Veel walvisvaarders vertrokken uit Zaandam. Ook de schilder Jochem de Vries kwam uit Zaandam. Daar maakte hij dit schilderij van de ‘Zaandam’. Verder lezen
Een oproep !
Kiosk gesloopt (1968)
door Ruud Meijns
De kiosk op de hoek van de Vinkendwarsstraat en de Gedempte Gracht is ter ziele. Aannemer Onrust heeft plannen voor deze hoek en daarbij zal de huidige bebouwing verdwijnen.
Ook de tuin die in de volksmond wel ‘Apentuin’ werd genoemd, gaat er aan. De tuin was van de bloemisterij van Johan Does. Verder lezen
Scheepswerf Conrad
door Ruud Meijns
De Conrad Scheepswerf was gevestigd op het terrein waar nu het woningcomplex De Conrad staat, naast de Den Uylbrug met de karakteristieke hoge flat.
Conrad was oorspronkelijk een in Haarlem gevestigde werf die uitbreiding zocht en vond in Zaandam. In 1912 werd door de gemeenteraad goedkeuring gegeven aan het in erfpacht geven van de grond ten behoeve van een scheepswerf.
De gemeente geeft een Hinderwetvergunning uit ten behoeve van Conrad voor het oprichten van een werkplaats ‘tot het vervaardigen van Baggermolens, Schepen enz. en het daarin plaatsen en in werking brengen van een Stoommachine van 150 pk’.
Roeiwedstrijd, 1937
Oostzijde 132
door Ruud Meijns
Er zit een zekere tragiek in mooie oude panden die langzaam in een bouwval veranderen. Ze staan in hun omgeving prachtig te schitteren maar met de tijd zie je langzaam de klad in het onderhoud komen en tenslotte zijn ze verdwenen. Soms verdwijnt zo’n pand met een beetje geluk naar de Zaanse Schans maar meestal komt het bij de sloper terecht. Dat laatste gebeurde met Oostzijde 132.
De geschiedenis van het pand begint bij Jan van der Linden (1798-1853) van beroep koopman die na het overlijden van zijn eerste vrouw trouwt met Aaltje Cornelisdr. Kroeger. Jan overlijdt in 1853. waarop Aaltje Kroeger trouwt met Frans Dekker, koopman.
Het pand wordt in 1884 verkocht aan Klaas Vink, korenfactor te Zaandam en diens weduwe Trijntje Stoffels verkoopt het in 1901 aan Frans Klaas Blans.
Hier het pand in oude glorie, in de fluwelen tijd van de Oostzijde Verder lezen
Vrolijke bus
door Ruud Meijns
Toen deze bus van de ENHABO in 1984 door de Zaanstreek reed, zullen velen zich hebben afgevraagd wat de voorstelling betekende.
Het was iets uit het verleden dat was nog wel te zien aan de kleding van de vrouw maar verder geen aanwijzing op de bus.
De beschildering was ter gelegenheid van de tentoonstelling in de Stadswinkel en in het herbouwde wachthuisje in de Peperstraat. Verder lezen
Vreemdelingen
door Ruud Meijns
Er is tegenwoordig een hoop te doen over vreemdelingen. Gedoe over de vraag wie of wat een vreemdeling is.
Een definitie: Een vreemdeling is iemand die niet de nationaliteit van een land bezit of niet wettelijk inwoner is van een staat. Het kan ook verwijzen naar iemand die onbekend is met een bepaalde plek of omgeving, of iemand die niet direct tot een bepaalde groep behoort.
In het boek over de geschiedenis van de Banne Westzaan, waar Westzaandam onder viel, staat het volgende verhaal te lezen.
In 1739 wilden Jan Justus Leijs en Trijntje Jurriaans in West-Zaandam trouwen. Dat verzoek werd echter geweigerd waarop de trouwlustigen zich tot het Hof van Holland wendden om alsnog toestemming te krijgen.
Ze kregen geen toestemming en moesten het dorp, West-Zaandam, binnen vier weken verlaten.
Het oude raadhuis van Westzaandam bij de Bullekerk Verder lezen
K. Kanstraat
Foto gemaakt vanaf de Klaas Kanstraat bij het Verzetsplantsoen, gezien richting het oostzuidoosten. De twee huisjes centraal in de foto stonden aan het verdwenen Boomgaardspad en droegen nrs. 27-29 en 23-25 (r), beide waren in 1896 gebouwd. De foto werd tegen het einde van de jaren ’50 van de 20e eeuw gemaakt, kort hierna werd de Klaas Kanstraat doorgetrokken en verbonden met de Tuiniersstraat, de huisjes die in het tracé van de weg stonden zijn toen gesloopt. Het linker huisje met nr. 27-29 verdween eind van de jaren ’60 door sloop.
Foto en tekst: Vereniging Zaanse Molen
Groote Glopsteeg
door Ruud Meijns
In juni 1899 kreeg deze steeg, recht tegenover het Zaanse huis dat we nu ‘het Monet huis noemen, haar naam en in de toelichting stond ‘gelegen tegenover het Groote Glop’. Maar tijden veranderen ook de overwegingen wat waard is om een naam te krijgen. Zo ook in juni 1932 toen B&W overwoog dat nu er een vernummering in de gemeente plaats vond, dat men ‘eenige kleine stegen die voor het verkeer van geen belang zijn en waaraan geen of slechts enkele huizen staan te laten vervallen.’ 
De nummering van de huizen in de voormalige Groote Glopsteeg kregen nu het nummer van het huis aan de Oostzijde met een toegevoegde letter.
Dit is het beeld begin jaren ’30 met de Groote Glopsteeg helemaal links in het beeld.
Daar waar het groentetuintje ligt, zal in de toekomst de Vergilliusstraat worden gebouwd. Het grote witte gebouw rechts is van zevenmaker Vooren.