Straten

Verhalen over wijken en straten in Zaandam

Het Papenpad en het Huiskamercafé

door Walter Prinsze

Het Papenpad is één van de oudste paden van Zaandam. Het pad, nu een smalle straat, beter gezegd een kade, ontstond langs de Papenpadsloot. Het pad kreeg pas in de loop van de 17e eeuw de naam Papenpad. Daarvoor was de naam het Jacob Dirckxpad, genoemd naar de bewoner van het eerste huis aan het begin van het pad vanaf de Westzijde. In 1695 werd aan het pad voor de Oud-Katholieken een houten kerk gebouwd, naar het uiterlijk ook wel een schuurkerk genoemd. De weinige Oud-Katholieken, die door de staat werden gedoogd, waren in aantal gegroeid en hadden behoefte aan een godshuis, dat echter niet op een opvallende plaats mocht komen te staan.

Dat werd dus de schuilkerk aan het toenmalige Jacob Dirckxpad, het latere Papenpad, genoemd naar de Papen (Katholieken) die hier ter kerke gingen.

Aan het pad werden in de loop van de eeuwen ook woningen gebouwd, voornamelijk houten. Aan het begin tot aan de kerk werden die aan het eind van de 19e en begin 20e eeuw vervangen door stenen woningen. Verder lezen

Hogendijk 19   

 door Ruud Meijns                                 

Het is in ieder geval te hopen, dat men niet zonder meer de moker zal hanteren, om dit oude stukje Zaanse Glorie te doen verdwijnen’. Deze oproep van Frans Mars in zijn rubriek Zaanse Glorie was tevergeefs. Hoewel er plannen waren om het houten pand naar de Zaanse Schans te transporteren heeft dat het niet gehaald; het pand was al teveel vervallen en dus is het toch nog onder slopershamers gevallen.

De tekening is van Frans Mars uit zijn artikel. Verder lezen

‘t Smaal

Onlangs kwam ik een foto tegen en ik wist niet waar het was, zie boven. Onze facebookpagina biedt dan altijd raad want er is altijd wel iemand die het weet. Verder lezen

Winter 1962

Het was een echte, barre winter in 1962. Met stuifsneeuw en alles zo wit dat het pijn aan je ogen deed. Dan leer je de lente weer waarderen. foto: R. Meijns Gzn.

Vervolg wandeling Russische Buurt

door Giljam Klijn

Op 28 januari hebben  de leden van de werkgroep ” Historisch Erfgoed en Ruimte” van Historisch Zaandam hun wandeling  van 3 december in de Russische buurt  voortgezet.  Het was beter weer dan op 3 december. De zon gaf enige warmte. Er viel weer een hoop te zien van  cultuur-historische en architectonische waarde.

We hadden afgesproken op de hoek van de Houthavenkade en de Hogendijk. We liepen eerst de Houthavenkade in. De naam van deze straat herinnert aan de houthaven die hier ooit was.

Aan de westkant van de Houthavenkade op de nummers 12 tot en met 20 bevindt zicht een rijtje huizen met mooie details. Bij de ramen boven de voordeur en in de erker zijn motieven in glas-in-lood. Het metselwerk is speels. We zien invloeden van art-deco en de Amsterdamse school.  Het Zaanse Bouwbedrijf Bakker bouwde deze 4 woningen en een winkel  in 1926. De winkel is inmiddels verbouwd tot woning. Verder lezen

Kopermolenstraat 2

Nog even terugkomen op de Kopermolenstraat. Ik vond een foto genomen vanaf de silo van Zwaardemaker in de Oostzijde.

Links een keurig straatje met tuintjes. Rechts daarvan de Smidstraat zoals de Jan Bouwmeesterstraat toen nog werd genoemd. De molen aan het eind van de straat is het Honingvat. 

Woningnood en Montagewoningen

door Ruud Meijns

Nu nog steeds kan men spreken over woningnood net als in 1945 toen men na vijf jaar oorlog de schade kon opnemen (Zie 1.). Vijf jaar lang had de bouw van woningen bijna stil gelegen en waren in het land duizenden woningen door oorlogsgeweld verwoest. Denk bijv. aan Oud-IJmuiden dat door de Duitse bezetter onbewoonbaar werd gemaakt voor de Atlantikwal. Daarnaast was er een groot tekort aan vakmensen in de bouw; metselaars, timmerlieden.

De overheid probeerde van alles om zo snel mogelijk het woningtekort aan te vullen bijv. door montagewoningen. Zodra de bouw weer op gang kwam, dacht men aan duplexwoningen die boven en beneden een gezin konden herbergen. Mocht de woningnood minder worden dan zouden deze huizen hersteld kunnen worden voor een gezin. Een andere oplossing was dat families met een ruime woning gasten in huis zouden nemen, maar dit was niet de meest populaire oplossing van beide kanten. Verder lezen

Kopermolenstraat

Ik heb in de buurt gewoond, maar zo heb ik de Kopermolenstraat niet gekend. Toen was Zaandam nog een dorp, waar iedereen in een straal van een paar honderd meter elkaar kende. Deze foto is denk midden jaren ’20. 

Dit plaatje is van later want nu is er links al het één en ander veranderd. We zien nog net dat op de plek van het wrakkige huisje van de foto boven staat iets anders net als op de rest van dat stukje Kopermolenstraat. Ook aardig dat de tuintjes er nog staan. Ook de Rosmolenstraat had toen nog tuintjes voor de huizen. 

De Kegelbaanstraat

door Ruud Meijns

De Kegelbaanstraat bestaat niet meer; u hoeft niet te zoeken. We weten wel waar het straatje lag. Als u uit de Zeemanstraat richting het Rustenburg fietst moet u even op de hoek Rustenburg stil staan en als u, rechtuit naar het westen kijkt, ziet u alleen maar gebouwen. Verder lezen

Jong in de Rosmolenstraat

door Ruud Meijns

In februari 1984 verscheen er een boekje met de titel “Vroeger, kind in de Rosmolenstraat”. Als je ook de kleine lettertjes las was de titel Hoe was het om vroeger kind in de Rosmolenstraat te zijn? Het boekje was het resultaat van een geschiedenisproject van buurthuis de Kolk aan de Heijermansstraat, nu gevestigd in de Klamperstraat.

Het was gemaakt in samenwerking met de scholen Willibrord en Leeghwater. De diverse geïnterviewde bewoners vertellen allemaal over hun jeugd van 1908 tot en met 1946. Ieder heeft een eigen verhaal en ik vond het ontzettend aardig om te lezen. Natuurlijk als ze het over kinderspelletjes hebben dan komen er veel dingen overeen.

Het oude boekje ligt nu in de bibliotheek van Historisch Zaandam, maar het was niet zo best meer. Vandaar dat het opnieuw uitgetikt is en van wat meer foto’s is voorzien. Het is voor nu in te zien PDF.

Klik hier: HOE WAS HET OM VROEGER KIND IN DE ROSMOLENBUURT TE ZIJN